Bizim Kefken’de kış tam bitti derken poyraz bir bastırır, sabah uyandığında çatıdaki olukların buz tuttuğunu görürsün. Dedesinden kalma bahçede küçük ölçekli barınak kurmaya karar verdiğim ilk günlerde, ahır yapmayı sadece dört duvar örüp üzerini sacla kapatmak sanıyordum. Doğrusu ilk denememde bunu acı bir tecrübeyle anladım. Rüzgarın getirdiği nem bir yandan, yanlış hesaplanan kapı genişlikleri diğer … Devamını oku
Kefken’de yazın poyrazın aniden bıçak gibi kesildiği, nemin insanın sırtına yapıştığı öğle saatlerini iyi bilirim. Çocukken dedemin o koca meşe ağacının altında otururken bana söylediği bir söz vardı; “Oğlum, gölge var gölge var, toprağı nefes almayan gölge adama da hayvana da yük olur” derdi. Dedesinden kalma bahçede ilk organik hayvancılık adımlarımı atarken bu lafın değerini … Devamını oku
Geçen yılın Kasım ayında, Kandıra’nın o meşhur sert poyrazı Kefken sırtlarını döverken, gece yarısı kümeste kopan gürültüyle yataktan fırladım. Feneri kapıp dışarı koştuğumda her şey için çok geçti; kümesin havalandırma deliğindeki ince teli yırtan bir sansar, göz açıp kapayıncaya kadar iki senelik emeğimi heba etmişti. Doğrusu ilk zamanlar sadece kümesin kapısını sağlam bir sürgüyle kapatmanın … Devamını oku
Kefken’de poyrazın çatı çatıları çatlattığı o sert kış günlerinden birinde, tam dört yıl önce Ocak ayında, havaya bakıp “tavuklar üşümesin” diye kümesin bütün deliklerini sıkı sıkıya kapatmışlığım var. Ertesi sabah kümese girdiğimde karşılaştığım o ağır amonyak kokusu ve camlardaki boncuk boncuk nem, bana soğuktan çok daha tehlikeli bir şeyin olduğunu öğretti: Havasızlık. Meğer hayvanı öldüren … Devamını oku
Bizim Kefken’de kış kapıya dayandı mı poyraz nefesini açıkça hissettirir. Nem, denizden fırlayıp gelmiş gibi kümesin duvarlarına, en çok da zeminine yapışır. Doğrusu ilk yıllarda bu durumu biraz hafife almıştım. Tavukların ayağı kuru kalsın yeter sanıyordum; oysa doğru kümes zemin malzemesi seçimi hayvanın neşesinden tutun da kışın yumurta verimine kadar her şeyi doğrudan etkiliyormuş. İnsan … Devamını oku
Bizim Kefken’de kış bastırdı mı poyraz adamın iliklerine işler. Dört yıl önceki o sert Şubat ayını hiç unutmam; rüzgar Karadeniz’den kudurmuş gibi esiyor, nem duvardan süzülüp içeri doluyordu. O zamanlar kendi çapımda bir keçi ağılı kurmuştum ama acemilik işte, kapısını tam poyrazın bindiği kuzeydoğu cephesine açmışım. Birkaç sabah boyunca keçilerin birbirine büzüşüp titreştiğini görünce içim … Devamını oku
Kefken’de kış basıp da poyraz Karadeniz’den sert sert esmeye başladığında, bizim buralarda nem havada asılı kalır. Suyu bu kadar seven ördek ve kazların barınağını tasarlarken “nasıl olsa su kuşu, ıslaklıktan etkilenmez” diye düşünmek yapılan en büyük hatadır. Doğrusu ilk zamanlar ben de aynı yanlışa düşmüştüm. Oysa su kuşlarının bile geceleri kupkuru, rüzgarsız ve havadar bir … Devamını oku
Bizim Kefken’de bahar gözünü açtı mı poyrazın o sert ıslığı yerini tatlı bir esintiye bırakır, toprağın kokusu buram buram yayılır. Dedesinden kalma bu bahçede otuz yıla yakındır toprakla, börtü böcekle, hayvanla hemhal oluyorum. İlk yıllarımda ben de herkes gibi yapıp sabit, betona gömülü devasa bir kümes kurmuştum. Doğrusu ilk denemelerimde bunun en doğrusu olduğuna emindim. … Devamını oku
Kefken’in o meşhur kış poyrazı kapıya dayandığında, merada veya bahçede dolaşan tavukların sığınacak sağlam bir limana ihtiyacı olur. Üç yıl önceki lodos fırtınasında ilk yaptığım acemice barınağın çatısı uçup hayvanlar ıslanında anlamıştım: Dayanıklı bir organik tavuk kümesi yapımı, sırf tahtaları birbirine çivilemekten çok daha fazlasıymış. Bizim buralarda nem bir numaralı düşmandır; tavuğu soğuktan ziyade ıslak … Devamını oku